Berichten

Luisteren naar iemand is heel moeilijk. Luisteren maakt ons kwetsbaar en vraagt dus om moed.  Luisteren, echt luisteren kan je veranderen. En veranderen kan best eng zijn.

Samenvatten is een belangrijk onderdeel van luisteren. Het is enorm belangrijk om te weten of je begrijpt wat de ander zegt. Want soms denk je dat je goed geluisterd hebt, alleen niet jij bepaalt als luisteraar of je goed geluisterd hebt, dat doet de spreker. Het kan zijn dat iemand je samenvatting bevestigd, maar het ook zijn dat iemand je corrigeert of zelfs aangeeft dat je het niet goed begrepen hebt.

Stel dat je iemand echt probeert te begrijpen en dus zijn wereld binnen gaat en kijkt hoe het leven er vanuit zijn perspectief uitziet ( kijken door de ogen van een ander), kan het zomaar zijn dat jezelf verandert. Het kan zijn dat je door het perspectief van de ander je eigen zienswijze aanpast of dat zelfs je persoonlijkheid er door wordt beïnvloed. Dat is kan heel beangstigend zijn, dat vraagt moed.

Stel nu dat iemand je iets vertelt waar je het helemaal niet mee eens bent. Dan is het verleidelijk om dat denken te simplificeren, te verdraaien of zelfs belachelijk te maken. Dat zou een ander kunnen beschadigen en elke vorm van gelijkwaardigheid kunnen aantasten. Maar als je gaat samenvatten, en dus bondig omschrijft wat je net gehoord hebt, kun je wellicht iets van waarde horen en er zelfs iets van leren. Daardoor word je alleen maar sterker en hoef je het nog steeds niet eens te zijn met de ander overigens.

Als je samenvat wat je hoort van een ander, kan het de spreker ook helpen. De herinnering kan versterkt worden en daardoor ook nuttiger, niet perse prettiger. Je komt door samenvatten bij de moraal van het verhaal.

Als je luistert naar mensen, zonder vooroordeel, delen ze graag wat ze denken en zal je absurde, verbazingwekkende, boeiende en mooie dingen dingen horen. Als je echt luistert is een gesprek eigenlijk nooit saai.

Luisteren kan, naast je beschikbaar maken voor een ander, ook een reis zijn naar meer kennis, niet de wijsheid die al hebt, maar naar kennis van wat je nog niet weet. Via Plato kennen we de wijsheid van Socrates:

“Ik ben de wijste man die er is, want ik weet een ding en dat is dat ik niets weet.”

Als je dat als uitgangspunt neemt, dat je grotendeels onwetend bent, kun je ook andere gesprekken voeren. In mijn optiek veel interessantere en zinvollere gesprekken. Leuke oefening voor een ontmoeting met een ander: Ga er eens vanuit dat degene naar wie je luistert iets weet wat jij niet weet, en kijk dan eens waar het gesprek je brengt. Ben benieuwd naar jullie ervaringen.

 

Luisteren is geen trucje, het is geen kunstje en al helemaal geen ezelsbruggetje.  Luisteren is een houding, een ‘manier van zijn’ waarmee je in oprechte verbinding staat met de ander. Echt luisteren begint met de keuze om te luisteren. Vervolgens zet een goed luisteraar zijn ego even op de gang omdat het nu om de […]

Portfolio Items