Luisteren is geen trucje, het is geen kunstje en al helemaal geen ezelsbruggetje.  Luisteren is een houding, een ‘manier van zijn’ waarmee je in oprechte verbinding staat met de ander.

Echt luisteren begint met de keuze om te luisteren. Vervolgens zet een goed luisteraar zijn ego even op de gang omdat het nu om de ander gaat. Daarnaast erkent een luisteraar dat de spreker zijn of haar waarheid spreekt. Een luisteraar wil alleen proberen de ander te begrijpen. Met deze voorwaarden start het luisterproces.

U herkent zich vast in een van onderstaande zinnen:

  • Iemand legt ons een vraagstuk voor en wij weten de oplossing…. Een oplossing die bij onszelf past.
  • We stellen vragen vanuit ons eigen referentiekader: “Waarom doe je dat zo en niet zo?”
  • We interpreteren graag: “Ja maar, dat komt vast doordat……”
  • We reageren met een oordeel, instemming of afwijzing, waarin je eigen mening duidelijk naar voren komt. “U heeft helemaal gelijk!”

De stappen waarmee u uw luisteren kan verbeteren, zijn redelijk eenvoudig. Maar hoe je het? Hoe ga je om met je aannames, waarden, herinneringen, de tijd, etc.?  Luisteren vraagt wat ons betreft dat we onszelf durven in te zetten als ons eigen instrument, maar daarvoor is het wel belangrijk dat we enig inzicht hebben in onszelf, en dat is per definitie kwetsbaar. Luisteren kost dus veel, maar het levert zoveel op!

Luisteren is pas geslaagd zodra de ander zich gehoord voelt, niet perse begrepen.